Een leuke nalatenschap. Door Eddy Determeijer in draaiomjeoren.nl

Het programma van het Dick de Graaf Quartet in TivoliVredenburg stond in het teken van de nalatenschap van de Haagse meester. Diens beroemdste compositie, ‘Meisjes Van Dertien’, geschreven toen Van Kreeveld cabaretier Paul van Vliet begeleidde, in de periode 1964-1977, werd door Boddé als solostuk uitgevoerd, een toonpoëem met plotselinge stemmingswisselingen, hoekige hinksprongen en vertederende aarzelingen.

Dick de Graaf hoef je niks meer wijs te maken: hij kwam op als een elder statesman met een dito sound en een vanzelfsprekende zelfverzekerdheid. ‘Peace’ van Horace Silver was de aftrap. We hoorden hier ook flarden van ‘All The Things You Are’. Zijn kwartet paart luchtigheid aan samenhang. Drummer John Engels, junior, ja, ook pas 89 immers, verraste in ‘I’ll Rember April’ met een korte solo waarin hij niet slechts de melodie van de Gene de Paul-evergreen evoceerde, maar binnen dat melodische frame ook nog leek te improviseren. Die man komt er wel.

Dick de Graaf kwartet eert pianist Rob van Kreeveld met bezielde jazz.  Door Cyriel Pluimakers op jazzenzo.nl

Saxofonist Dick de Graaf leidde aan het begin van deze eeuw een all star kwartet met pianist Rob van Kreeveld (1941 – 2023), contrabassist Jos Machtel en drummer John Engels. Van deze unieke formatie verscheen onlangs een uit mei 2002 daterende opname door de VPRO van het Jazz in Duketown Festival, ‘Con Alma’ getiteld (Zennez Records).

Met Mike Boddé, misschien wel Van Kreevelds bekendste leerling, achter de piano presenteert het kwartet de cd in een volle Cloud Nine. Musici van vier verschillende generaties staan er op het podium, met de 91-jarige Engels als nestor en de 58-jarige Boddé als jongste loot aan de stam. Zoekend start het concert met een uitvoering van Horace Silver’s ‘Peace’, gevolgd door een geïnspireerde versie van ‘I’ll Remember April’. Warm is de toon van De Graafs tenorsaxofoon en licht percussief het pianospel van Boddé waarin duidelijk Van Kreevelds signatuur doorklinkt. Bewogen is de uitvoering van ‘Goodbye Pork Pie Hat’, de klassieker van jazzvernieuwer Charles Mingus. Ook nu is het Boddé die verrast met onverwachte afslagen tijdens zijn improvisatie. Over Van Kreevelds bijzondere manier van lesgeven geeft hij een kort college waarbij hij het unieke karakter van diens pianospel toelicht. Als geen ander wist hij de bekende jazzclichés te omzeilen.

Meisjes Van Dertien
‘Stella by Starlight’ wordt door Boddé voorzien van een extra lang intro in onvervalste Van Kreeveld stijl, waarbij een poëtisch begin naadloos overgaat in staccato spel. Vol Afrikaanse elementen is vervolgens De Graafs ‘Fly On The Wall’ en latin motieven klinken er door in Dizzy Gillespie’s ‘Con Alma’.

Een uitlichting van dat hoogtepunt uit de geschiedenis van het Nederlandse cabaret kan daarna niet uitblijven en een aantal aanwezige liefhebbers weet het niet droog te houden tijdens Boddé’s onbegeleide improvisatie op de schitterende melodie van ‘Meisjes Van Dertien’, waarmee Van Kreeveld onsterfelijk werd.

Waardering
Naadloos steekt De Graaf daarna op sopraansaxofoon over naar Sting’s ‘Fragile’, ook al zo’n tear jerker. Een concert dat, na een fors applaus, om een toegift vraagt en die komt er met een stevige versie van Ornette Coleman’s ‘Blue Connotatation’, een stuk dat de vrije geest van de jaren zestig jazz ademt. Wat een passend en waardig hommage aan een van de grootste jazzpianisten die ons land gekend heeft: een bescheiden musicus die in bredere kring waardering zou verdienen!