OUT OF THE BLUES
CD presentatie tournee: zie Gigs
Celebrating the Music Of Oliver Nelson
Het moet gezegd, De Graaf heeft zichzelf overtroffen met dit fraaie project, ook doordat hij zo diep gaat met zijn improvisaties. Iedereen luisteren graag! Jazzism****1/2, Coen de Jonge
Bluesjargon virtuoos omzeild PZC, Mischa Beckers
Dick de Graaf excelleert als nooit tevoren op zowel sopraan- als tenorsaxofoon; Pascal Vermeer intrigeert bij elke slag die hij produceert door zijn onvoorspelbaarheid, zijn enthousiasme en fantasie die hem ritselend en roffelend door de muziek laten snellen. En het Hammondorgel van Arno Krijger voert als geen ander de swing en drive achter het triogeluid naar grote hoogten. Jazzenzo Rinus van der Heijden
Six and Four live in Porgy en Bess
…een intense en geanimeerde conversatie. Oliver Nelson zou trots zijn. Jazzflits, Peter J. Korten
Met het project Out Of The Blues: celebrating the Music of Oliver Nelson laten saxofonist Dick de Graaf, organist Arno Krijger en drummer Pascal Vermeer een nieuw licht schijnen op de muzikale nalatenschap van saxofonist en componist Oliver Nelson (1932-1975).
Nelson’s tijdloze composities zijn geraffineerde variaties op het traditionele bluesschema waardoor ze nog steeds een inspiratiebron kunnen zijn voor de improviserende musicus van vandaag.
De smaakvolle saxofonist Oliver Nelson schreef in zijn korte leven talloze composities en arrangementen in opdracht van jazzgrootheden als Jimmy Smith en Johnny Hodges, maar ook voor soulsterren als James Brown en Diana Ross en voor televisieseries als A Million Dollar Man en Ironside.
Jazzliefhebbers noemen Oliver Nelsons baanbrekende CD Blues And The Abstract Truth uit 1961 vaak als een van de vijf die ze mee willen nemen bij hun spreekwoordelijke verbanning naar een onbewoond eiland. En oudere generaties jazzsaxofonisten haalden hun eerste jazzlicks uit zijn praktische leerboekje Patters for Improvisation.
OOTB gaat de uitdaging aan om het repertoire dat Nelson veelal voor grote bezettingen schreef nu eens in de minimale bezetting van een trio onder handen te nemen. Zo ontsluieren stukken als Blues And The Abstract Truth, Teenie’s Blues, Images en Elegy For A Duck nog beter hun eeuwigheidswaarde voor de moderne jazz.