CLAZZ ENSEMBLE

 

Vanaf 2007 laat het Clazz ensemble muzikale grenzen vervagen en bewijst het dat de hokjesgeest in de 21e eeuwse muziekwereld niet meer thuis hoort.

Met twaalf musici lijkt het Clazz Ensemble op een kleine bigband. Dat is het ook, maar wel een die buiten het geijkte repertoire van dit soort orkesten treedt. De musici voelen zich net zo goed thuis op het North Sea Jazz Festival als op de klassieke muziekpodia.

Het eerste project Avonturen heeft musici, componisten en publiek ervan overtuigd dat deze topmusici uit zowel de klassieke als de jazz- en geïmproviseerde muziek een prachtig spel spelen waarbij ze compositie en improvisatie laten samensmelten. His Master’s Choice is hier het logische vervolg op.

En dan de pers over de CD Delta Suite die we vorig jaar in het pinksterweekend hebben opgenomen in Concertzaal Middelburg. Geheel overschaduwd door het huidige project His Master Choice, maar daarom niet minder inteessant. De recensies liegen er niet om. Hieronder de besprekingen van Frank Huser (Jazzflits) en Rinus van der Heijden (Jazzenzo)

CLAZZ ENSEMBLE Delta Suite Zefir Records

In 2007 inviteerden trompettist Gerard Kleijn en saxofonist Dick de Graaf een reeks topmusici om deel te nemen aan een nieuw ensemble. Een gezelschap dat muziek zou spelen op het snijvlak van klassiek en jazz. Met het eerste project ‘Avonturen’ en de daaruit volgende opname ‘Adventures Live at the Bimhuis’ (2009), heeft het Clazz Ensemble zich gepresenteerd (zie ook Jazzflits 117, 2009). Het ensemble speelt muziek die grenzen overschrijdt, waarin compositie en improvisatie ineengrijpen en samenvloeien tot een nieuw concept. ‘Delta Suite’ is de tweede uitgave van het Clazz Ensemble en de weerslag van het project waarin werken van componisten met Zeeuwse wortels centraal staan. Het omvat drie hoofddelen; de ‘Babel Suite’ in zeven delen van Dick de Graaf, elf korte composities van Dies le Duc gebaseerd op het Zeeuwse eiland Walcheren en het werk ‘Delta Dance’ van Douw Eisenga. Zeeland is van oudsher een grote inspiratie voor kunstenaars. De wind, het water en niet te vergeten het bijzondere Zeeuwse licht dat menigeen heeft aangezet tot beschouwende reflecties. Net als op ‘Adventures’ laat het Clazz Ensemble in ‘Delta Suite’ horen dat het tot een uitzonder- lijke klasse behoort en van internationaal niveau is. Uiteraard zijn de composities van De Graaf, Le Duc en Eisenga het uitgangspunt. Elk van de composities is het zonder meer waard om aandachtig te worden beluisterd om bij herhaling de rijkdom te ontdekken van structuur en klank. Dat geldt niet minder ook voor het spel van het Clazz Ensemble. Het is zo vol van ontwikkeling, van precieze accenten en van imponerende samenhang. Technisch zeer kundig en artistiek bijzonder hoogstaand. Muziek die zoveel dimensies kent, waarin compositie en improvisatie elkaar versterken, en zo coherent wordt uitgevoerd, moet je tijd geven om bij het beluisteren ervan opnieuw te laten ontstaan. Luisteren met je ogen dicht. En vooral gaan beluisteren in de zalen in het land.

Jazzflits, Frank Huser

 

 

CD-RECENSIE
Clazz Ensemble – Delta Suite
beetting: Paul van der Feen altsaxofoon en clarinet; Arno Bornkamp sopraan-, alt- en tenorsaxofoon; Dick de Graaf sopraan- en tenorsaxofoon en fluit; Nils van Haften baritonsaxofoon, basklarinet en sopraansaxofoon; Charlie Biggs trompet en flugelhorn; Frank Anepool trompet en flugelhorn; Gerard Kleijn trompet en flugelhorn; Vincent Veneman trombone; André Pet bastrombone; Kris Goessens piano; Guus Bakker contrabas en basgitaar; Joost Kesselaar percussie
opgenomen: 2010 in Concertstudio Middelburg
release: 2010
label: Zefir Records
tracks: 19
tijd: 53.22
website: www.clazzensemble.nlwww.zefirrecords.nl
door: Rinus van der Heijden

 

Voor de tweede keer staat Zeeland in de belangstelling van Nederlandse componisten en uitvoerders van geïmproviseerde muziek.

Was het in juli 1977 componist/pianist Leo Cuypers die in zijn ‘Zeeland Suite’ de zuidelijke provincie als inspiratiebron nam en zijn gedachten daarover liet uitwerken door de top van de vaderlandse improvisatoren, nu zijn het drie componisten die wortelen in het land van klei en water en hun gedachten daarover hebben vastgelegd in de ‘Delta Suite’. Opnieuw vertolkt door vooraanstaande musici uit eigentijdse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek. Zij hebben zich gevonden in het Clazz Ensemble, een uiterst intrigerend en vooruitstrevend ensemble.

Dick de Graaf, Dies le Duc en Douwe Eisenga zijn die componisten. Zij namen de provincie Zeeland als uitgangspunt. Waarom? Le Duc en Eisenga zijn Zeeuwen, de in Rotterdam wonende rietblazer en mede-oprichter van het Clazz Ensemble, Dick de Graaf, had een overgrootvader die uit Zeeland kwam. Dat was Jan Ossewaarde, boekhandelaar en violist. Via een foto waarop overgrootvader in 1883 met zijn orkest in ‘’t Zoute Vestje’ in Sluis was vereeuwigd, kwam Dick de Graaf op het idee Zeeland opnieuw de muzikale grenzen van het Clazz Ensemble te laten opzoeken.

‘Delta Suite’ is een dijk van een plaat – om maar even in de terminologie van Zeeland te blijven. Of dit album de betekenis van Cuypers’ ‘Zeeland Suite’ gaat overtreffen, zal de tijd leren. Maar ‘Delta Suite’ is een waar amalgaam van elementen die de Nederlandse gecomponeerde- en geïmproviseerde muziek zo’n eigen gezicht hebben gegeven.

Dick de Graaf noemde zijn bijdrage ‘Babel Suite’. Het zevendelige werk is enerzijds gebaseerd op het denkbeeldige geluid van het orkest van Jan Ossewaarde, anderzijds op het schilderij ‘De Toren van Babylon’ van Pieter Brueghel, die uit zeven lagen bestaat. Hoe het ook zij: Dick de Graaf is erin geslaagd werkelijk alle velden die zich uitstrekken van vrije improvisatiemuziek, ritmische onderzoeken, pure jazz, harmonieus uitgeschreven muziek en wat al niet meer, in zijn ‘Babel Suite’ tot uitdrukking te laten komen. En het mooie is: de compositie is een werk-in-wording, omdat door de vrij korte improvisaties alle zeven delen van de suite een open einde meekrijgen.

Fraai is eveneens de bijdrage van Dies le Duc, die in elf deeltjes – het kortste duurt 31 seconden, het langste 6,55 minuten – het leven op het Zeeuwse land lijkt te willen beschrijven. Als dit zo is, dan is hem dat nog gelukt ook: je proeft met je oren het beschermde stadsgezicht van Veere, de abdij van Middelburg, het windorgel op de zuidelijke pier van Vlissingen, het Maritiem Museum Zierikzee en de Krabbenkreek tussen Tholen en St. Philipsland. Dies le Duc’s stukjes met de toepasselijke namen ‘Luctor et Emergo I, II, III en IV’ ‘Ode’ en ‘Trage Regen’ zijn vooral sferische impressies met een goed te onderkennen Zeeuwse ondertoon.

Douwe Eisenga sluit dit indrukwekkend eerbetoon af met ‘Delta Dance’. Het blijkt een deken van sterk ritmische patronen, waarop ruimte wordt geboden aan invloeden uit free jazz en waarin de luwte van de Zeeuwse wateren hand in hand gaat met de stormen die er regelmatig de kop opsteken. En het Clazz Ensemble? Het draait nergens zijn hand voor om: alle wensen van drie totaal verschillende componisten worden vlekkeloos, spannend, avontuurlijk en met een naar het lijkt voor de hand liggend gemak ten gehore gebracht. Schitterend als de avondzon over de Oosterschelde.